CARMINA CANTABRIGIENSIA – Cambridgeské písně (10.-11. stol)

Modus Liebinc – pohádka o „sněžném dítěti“ 
1a	Aduertite,
	Omnes populi,
	Ridiculum
	Et audite, quomodo
	Sueuum mulier
	Et ipse illam
	Defraudaret.
1b	Constantie
	Ciuis Sueuulus
	Trans equora
	Gazam portans nauibus
	Domi coniugem
	Lasciuam nimis
	Relinquebat.
2a	Vix remige
	Triste secat mare,
	Ecce subito
	Orta tempestate
	 furit pelagus,
	Certant flamina,
	Tolluntur fluctus,
	Post multaque exulem
	Vagam littore
	Longinquo nothus
	Exponebat.
2b	Nec interim
	Domi uacat coniunx;
	Mimi aderant,
	Iuuenes secuntur,
	Quos et inmemor
	Viri exulis
	Excepit gaudens
	Atque nocte proxima
	Pregnans filium
	Iniustum fudit
	Iusto die.
3a	Duobus
	Volutis annis
	Exul dictus
	Reuertitur.
	Occurrit
	Infida coniux
	Secum trahens .
	Puerulum.
	Datis osculis
	Maritus illi
	"De quo", inquit, "puerum
	Istum habeas,
	Dic, aut extrema
	Patieris."
3b	At illa
	Maritum timens
	Dolos uersat
	In omnia.
	"Mi", tandem,
	"Mi coniux", inquit,
	"Vna uice
	In Alpibus
	Niue sitiens
	Extinxi sitim.
	Inde ergo grauida
	Istum puerum
	Damnoso foetu
	Heu gignebam."
4a	Anni post hec quinque
	Transierunt aut plus,
	Et mercator uagus
	Instaurauit remos:
	Ratim quassam reficit,
	Vela alligat
	Et niuis natum
	Duxit secum.
4b	Transfretato mari
	Producebat natum
	Et pro arrabone
	Mercatori tradens
	Centum libras accipit
	Atque uendito
	Infante diues
	Reuertitur.
5a	Ingressusque domum
	Ad uxorem ait:
	"Consolare, coniux,
	Consolare, cara:
	Natum tuum perdidi,
	Quem non ipsa tu
	Me magis quidem
	Dilexisti.
5b	Tempestate orta
	Nos uentosus furor
	In uadosas sirtes
	Nimis fessos egit,
	Et nos omnes grauiter
	Torret sol,
at ille nivis natus
	Liquescebat."
6	Sic perfidam
	Sueuus coniugem
	Deluserat;
	Sic fraus fraudem uicerat:
	Nam quem genuit
	Nix, recte hunc sol
	Liquefecit.